GLM-5, wydany 11 lutego 2026 przez Zhipu AI (Z.ai), stanowi duży skok architektoniczny względem GLM-4.7: większa skala MoE (≈744B vs ~355B łącznych parametrów), wyższa pojemność aktywnych parametrów, niższy zmierzony poziom halucynacji oraz wyraźne zyski w benchmarkach agentowych i kodowania — kosztem złożoności inferencji i (czasami) opóźnień.
Czym jest GLM-5 i dlaczego jego wydanie ma znaczenie?
Jakiego typu modelem jest GLM-5?
GLM-5 to najnowszy frontierowy model językowy z otwartymi wagami od Zhipu AI (Z.ai), wydany 11 lutego 2026. To transformer Mixture-of-Experts (MoE), który skaluje rodzinę GLM do ~744 miliardów łącznych parametrów, aktywując około 40 miliardów parametrów na inferencję (tj. routing MoE utrzymuje aktywne obliczenia znacząco mniejsze niż całkowita liczba parametrów). Model jest oferowany na licencji MIT i zoptymalizowany pod obciążenia agentowe — długotrwałe, wieloetapowe zadania, takie jak orkiestracja narzędzi, pisanie i ulepszanie kodu, inżynieria dokumentów oraz złożona praca z wiedzą.
Jakie są najważniejsze usprawnienia względem wcześniejszych wariantów GLM?
Krótka lista najistotniejszych zmian:
- Skalowanie parametrów: GLM-5 ≈ 744B łącznie (40B aktywne) vs GLM-4.7 ~355B łącznie / 32B aktywne — około 2× wzrost skali modelu.
- Benchmarki i faktualność: Duży wzrost na niezależnych benchmarkach (Artificial Analysis Intelligence Index: GLM-5 = 50 vs GLM-4.7 = 42) oraz duża redukcja halucynacji w metryce AA Omniscience (zgłaszane 56 punktów procentowych mniej względem GLM-4.7).
- Zdolności agentowe: Lepsza niezawodność wywoływania narzędzi, dekompozycji planów i wykonywania zadań o długim horyzoncie (Z.ai pozycjonuje GLM-5 pod „agentic engineering”).
- Wdrożenia i układy scalone: Zbudowany i zbenchmarkowany do pracy na krajowym chińskim sprzęcie inferencyjnym (Huawei Ascend i inne), odzwierciedlając zwrot Z.ai w kierunku zróżnicowanych stosów chipów.
Dlaczego to ma znaczenie: GLM-5 zawęża lukę między modelami z otwartymi wagami a własnościowymi modelami frontierowymi w zadaniach agentowych i wiedzy — czyniąc modele open-source o wysokich możliwościach realną opcją dla przedsiębiorstw potrzebujących kontrolowalnych wdrożeń i elastyczności licencyjnej.
Co nowego w GLM-5 (szczegóły)
Pozycjonowanie: „Agentic engineering” na skalę
GLM-5 jest wprost pozycjonowany przez Z.ai jako model do „agentic engineering”: klasy przypadków użycia, w której model planuje, wywołuje narzędzia, sprawdza wyniki i iteruje autonomicznie przez wiele kroków (np. budowa pipeline’u CI, triage i naprawa psujących się zestawów testów, lub zszywanie mikroserwisów). To strategiczne przesunięcie od czysto jednokrokowego generowania kodu do modeli zaprojektowanych do działania i rozumowania na śladach wykonania oraz wynikach narzędzi.
Tryby myślenia, zachowane/przeplatane rozumowanie
GLM-5 wprowadza udoskonalone tryby „myślenia” (czasem brandowane w dokumentacji jako interleaved thinking, preserved thinking), co oznacza, że model może emitować — a następnie ponownie używać — wewnętrzne ślady rozumowania w kolejnych turach i wywołaniach narzędzi. Praktycznie zmniejsza to koszty ponownego wyprowadzania w długich workflowach i poprawia spójność, gdy agent musi utrzymywać stan planu w oparciu o wyniki narzędzi. GLM-4.7 wprowadził wcześniejsze warianty myślenia i świadomość narzędzi; GLM-5 dopracowuje mechanikę i receptury treningowe, aby te ślady były bardziej niezawodne i użyteczne.
Inżynieria długiego kontekstu i stabilność systemu
Trening i fine-tuning GLM-5 explicite testują generację z bardzo długimi kontekstami (202 752 tokenów podczas przebiegów SFT/ewaluacji). To praktyczny wzrost, który ma znaczenie, gdy model musi widzieć wiele repozytoriów, logi testów i wyniki orkiestracji w jednym promptcie. Konfiguracje ewaluacyjne, które zwiększają długości generacji do 131 072 tokenów dla niektórych zadań rozumowania. To istotny wysiłek inżynieryjny, by ograniczyć typową niestabilność przy warunkowaniu na ogromne konteksty.
Architektura i skalowanie (MoE)
Publiczne raporty wskazują, że GLM-5 używa dużej architektury MoE (mixture-of-experts) z kilkuset miliardami parametrów łącznie (publiczne zestawienia podają ~744–745B). GLM-4.7 ma warianty MoE i Flash dostrojone pod różne kompromisy wdrożeniowe (na przykład warianty „Flash” z mniejszą liczbą aktywnych parametrów dla lokalnej lub niskokosztowej inferencji). Projekt MoE pomaga GLM-5 podnieść szczytowe możliwości przy jednoczesnym umożliwieniu wyboru konfiguracji (niższa liczba aktywnych parametrów dla tańszej inferencji). Oczekuj różnych profili inferencji (latencja, VRAM) w zależności od wdrażanego wariantu.
Jak Z.ai skalowało i trenowało GLM-5 w porównaniu z GLM-4.7?
Kluczowe różnice architektoniczne
| Cecha | GLM-5 | GLM-4.7 |
|---|---|---|
| Data wydania | Luty 2026 (flagowy) | Grudzień 2025 |
| Rodzina modeli | Najnowsza generacja | Poprzednia generacja |
| Łączna liczba parametrów | ~744B | ~355B |
| Aktywne parametry (MoE) | ~40B (na przebieg w przód) | ~32B (na przebieg w przód) |
| Architektura | Mixture-of-Experts plus sparse attention | MoE z trybami myślenia |
| Okno kontekstu | ~200K tokenów (ten sam bazowy rozmiar) | ~200K tokenów |
Wniosek: GLM-5 niemal podwaja łączną pojemność względem GLM-4.7 i zwiększa liczbę aktywnych parametrów, co przekłada się na lepsze rozumowanie i zdolności syntezy, zwłaszcza dla długiej formy treści technicznych, rozszerzonych pipeline’ów rozumowania i złożonych zadań inżynierii kodu.
Architektura: co się zmieniło?
GLM-4.7 to projekt mixture-of-experts (MoE) w swoich większych wariantach (udokumentowany jako ~355B łącznych parametrów z mniejszym aktywnym zbiorem na token dla wydajności). GLM-5 zachowuje ideę rzadkości w MoE, ale dodaje nowy mechanizm rzadkiej uwagi — raport nazywa go DeepSeek Sparse Attention (DSA) — który dynamicznie przydziela zasoby uwagi tokenom uznanym za ważne. Twierdzenie jest takie, że DSA redukuje koszt inferencji/treningu przy zachowaniu (lub poprawie) długokontekstowego rozumowania, umożliwiając obsługę kontekstów znacznie dłuższych niż starsze checkpointy przy utrzymaniu zarządzalnych obliczeń.
Skala: parametry i dane
- GLM-4.7: udokumentowany jako około 355 miliardów łącznych parametrów dla głównej wersji MoE (z dużo mniejszym aktywnym zbiorem parametrów na przebieg w przód dla efektywności).
- GLM-5: raportowany na ~744 miliardów parametrów i trenowany na ~28,5 biliona tokenów w budżecie pretreningowym, z naciskiem treningowym na kod i sekwencje agentowe. Ta kombinacja ma poprawić syntezę kodu i utrzymane planowanie agentowe.
Skok liczby parametrów, wraz z rozszerzeniem budżetu tokenów i aktualizacjami architektonicznymi, to główny czynnik po stronie wejścia, dla którego GLM-5 pokazuje lepsze wyniki liczbowe w rankingach kodowania i agentowych.
Strategia treningu i post-trening (RL)
Tam gdzie GLM-4.7 wprowadził „przeplatane” lub zachowywane tryby myślenia, aby poprawić wieloetapowe rozumowanie i użycie narzędzi, GLM-5 formalizuje ten pipeline poprzez:
- Rozszerzenie długości kontekstu poprzez harmonogram w trakcie treningu (zespół raportuje progresywne wydłużanie kontekstu do 200K tokenów).
- Wdrożenie sekwencyjnego pipeline’u RL po treningu (Reasoning RL → Agentic RL → General RL) wraz z distylacją międzyetapową on-policy, aby uniknąć katastrofalnego zapominania.
- Dodanie asynchronicznego RL i rozdzielonych silników rollout, by skalować trajektorie agenta podczas RL bez wąskich gardeł synchronizacji.
Te metody są wprost nakierowane na poprawę agentowego zachowania o długim horyzoncie — np. utrzymanie stabilnego stanu wewnętrznego w długich sesjach, gdzie model wykonuje wiele zależnych wywołań narzędzi i edycji kodu.
Jak GLM-5 i GLM-4.7 wypadają pod względem wydajności i możliwości?
Benchmarki i miary inteligencji
| Obszar ewaluacji | GLM-5 | GLM-4.7 |
|---|---|---|
| Kodowanie (SWE-bench) | ~77,8% (open model SOTA) | ~73,8% na SWE-bench Verified |
| Zadania narzędziowe i CLI | ~56% na Terminal Bench 2.0 | ~41% na Terminal Bench 2.0 |
| Rozumowanie (HLE i rozszerzone) | Wynik ~30,5 → ~~50 z narzędziami (wewn. benchmark) | ~24,8 → ~42,8 na HLE z narzędziami |
| Zadania agentowe i wieloetapowe | Zdecydowanie silniejszy (dłuższe łańcuchy) | Silny (tryb myślenia), ale mniej głęboki niż GLM-5 |
Interpretacja:
- GLM-5 przewyższa GLM-4.7 szeroko na kluczowych benchmarkach kodowania i rozumowania o mierzalne marginesy. Jest to szczególnie widoczne w automatyzacji wieloetapowej, dekompozycji problemów i zadaniach głębokiej logiki.
- Usprawnienia są nietrywialne: np. zdolności w Terminal Bench skaczą z ~41% do 56%, co jest znaczącym relatywnym zyskiem w niezawodności automatyzacji agentowej.
- W testach rozumowania (jak wewnętrzne metryki HLE) GLM-5 pokazuje silniejsze surowe i narzędziowo wspomagane wyniki rozumowania.
- Wykazuje mierzalne zyski w testach agentowych z rzeczywistego świata: w CC-Bench-V2, metryka frontend HTML ISR zanotowała dla GLM-5 38,9% vs 35,4% GLM-4.7 na podzbiorze zadań front-endowych. (To jedna z automatycznie ocenianych metryk używanych do pokazania praktycznych kompetencji front-end).
Rozmiar kontekstu i zadania długiej formy
- Oba modele wspierają duże konteksty (~200k tokenów) — co oznacza, że mogą konsumować i rozumować nad dłuższymi dokumentami, bazami kodu lub dialogami.
- Doniesienia anegdotyczne sugerują, że wdrożenia GLM-5 okazjonalnie wykazują postrzegane problemy z zarządzaniem kontekstem na niektórych platformach — ale może to odzwierciedlać ograniczenia specyficzne dla hosta, a nie sam projekt modelu.
Wywoływanie narzędzi i funkcji
Oba wspierają strukturalne wywołania funkcji/narzędzi; GLM-5 po prostu wykonuje bardziej złożoną logikę skryptową z większą wiernością, zwłaszcza w rozgałęzionych sekwencjach operacji.
Przykłady: jak różni się jakość wyników zadań
Przykład kodowania (koncepcyjny)
- GLM-4.7: Generuje kompetentne skrypty jednoplikowe z poprawną składnią i czytelną logiką.
- GLM-5: Wyróżnia się w generowaniu wieloplikowym, głębokich sugestiach debugowania oraz długich pętlach feedbacku z minimalną utratą kontekstu.
Rozumowanie i planowanie
- GLM-4.7: Dobre rozumowanie wieloetapowe, ale czasem zatrzymuje się na bardzo głębokich łańcuchach rozumowania.
- GLM-5: Lepsze dzielenie rozumowania na części, przywoływanie wcześniejszych kroków i nawigacja po długich łańcuchach — przydatne w syntezie danych i strategiach wielodomenowych.
Jak zmieniają się opóźnienia i koszty przy przejściu z GLM-4.7 na GLM-5?
Kompromisy w opóźnieniach i gdzie GLM-4.7 wciąż wygrywa
Krótkie wiadomości i responsywne interfejsy: Benchmarki praktyków pokazują, że GLM-5 może dodać niewielką stałą nadwyżkę przy krótkich odpowiedziach (księgowanie routingu i doboru ekspertów), co może objawiać się nieco wyższą latencją dla bardzo małych ładunków. Dla ultraniskich opóźnień przy krótkich wiadomościach atrakcyjne pozostają GLM-4.7 lub warianty Flash.
Porównanie GLM-5 z GLM-4.7:
- GLM-4.7: wejście $0.60/1M tokens, wyjście $2.20/1M tokens.
- GLM-5: wejście $1.00/1M tokens, wyjście $3.20/1M tokens.
Koszt vs. edycja przez człowieka — kompromis
Wyższa cena modelu może być uzasadniona, gdy GLM-5 znacząco redukuje późniejszy czas pracy człowieka (np. edycję merge requestów, triage automatycznych poprawek lub unikanie powtarzanych wywołań modelu). Prosta reguła decyzyjna:
Jeśli GLM-5 redukuje czas ręcznej edycji o > X% (X zależy od stawki pracy ludzkiej i liczby tokenów na workflow), może być opłacalny mimo wyższego kosztu per token. Kilka analiz blogowych modelowało takie warunki progu opłacalności i wykazało, że GLM-5 często się zwraca dla ciężkich, powtarzalnych workflowów agentowych (np. zautomatyzowana naprawa kodu na dużą skalę).
Opóźnienia i sprzęt
VRAM inferencji i latencja zależą od wariantu (Flash, FlashX, pełne MoE). Przewodniki społeczności pokazują, że GLM-4.7 FlashX i warianty 30B Flash można wdrażać na GPU 24GB; pełne warianty MoE wymagają dużych konfiguracji wielo-GPU. Pełne konfiguracje GLM-5 będą oczekiwać materialnie wyższych zasobów dla tego samego throughputu, choć rzadkość MoE pomaga redukować aktywne obliczenia per token. Oczekuj inwestycji inżynieryjnych w strojenie kwantyzacji, memory-mappingu i streamingu w produkcji.
Kiedy warto przejść z GLM-4.7 na GLM-5?
Zaktualizuj, jeśli:
- Potrzebujesz lepszego rozumowania nad wieloma plikami kodu, orkiestracji agentowej z długim kontekstem lub wyższych współczynników sukcesu end-to-end agentów.
- Twoje zadania mają wysoką wartość i uzasadniają wyższą złożoność i koszt per żądanie po stronie infrastruktury.
Pozostań przy GLM-4.7, jeśli:
- Twoje obciążenie to wysoka wolumenowość, krótkie prompty (klasyfikacja, tagowanie), gdzie przewidywalność kosztu i latencji jest ważniejsza niż marginalne zyski jakości.
- Przypadki użycia, które przemawiają za pozostaniem przy GLM-4.7
- Wysoki throughput, krótkie ładunki: Chatboty, autosugestie, drobne parafrazy — GLM-4.7 (zwłaszcza warianty Flash) często będą tańsze i o niższej latencji.
- Ograniczone budżety i zadania wolumenowe: Dla tagowania, klasyfikacji lub mikrozadań wykonywanych na skalę, efektywność GLM-4.7 i niższa cena per token są przekonujące.
- Brakuje Ci infrastruktury lub budżetu, by obsłużyć sharding MoE / złożone autoskalowanie.
Jak wybrać model w wywołaniach API? (przykłady)
cURL — przełącz identyfikator modelu (CometAPI / przykład kompatybilny z OpenAI):
# GLM-4.7
curl -X POST "https://api.cometapi.com/v1/chat/completions" \
-H "Authorization: Bearer $KEY" -H "Content-Type: application/json" \
-d '{"model":"glm-4.7","messages":[{"role":"user","content":"Summarize this repo..."}],"max_tokens":800}'
# GLM-5
curl -X POST "https://api.cometapi.com/v1/chat/completions" \
-H "Authorization: Bearer $KEY" -H "Content-Type: application/json" \
-d '{"model":"glm-5","messages":[{"role":"user","content":"Summarize this repo..."}],"max_tokens":1200}'
Python (requests): zmień pole model, aby kierować do GLM-4.7 lub GLM-5 — reszta kodu klienta może pozostać taka sama.
Ocena końcowa:
GLM-5 jawi się jako ewolucyjny z ważnymi punktami przegięcia:
- Ewolucyjny, ponieważ rozwija rodzinę GLM z projektem MoE i priorytetem rozumowania oraz kontynuuje wzorzec iteracyjnego ulepszania (4.5 → 4.6 → 4.7 → 5).
- Punkt przegięcia, ponieważ znacząco zwiększa skalę, wprowadza DSA i zobowiązuje się do programu RL specjalnie dostrojonego do zadań agentowych o długim horyzoncie — co daje istotne, mierzalne usprawnienia w szeregu praktycznych benchmarków.
Jeśli oceniasz pozycję w rankingach, GLM-5 rości sobie przywództwo open-weights na kilku metrykach i zawęża luki względem topowych systemów własnościowych w zadaniach agentowych i kodowania. Jeśli oceniasz doświadczenie deweloperskie i użycie wrażliwe na latencję, praktyczne plusy i minusy pozostają do wykazania w większych wdrożeniach i z czasem. Oznacza to, że GLM-5 jest przekonujący tam, gdzie przypadek użycia wymaga utrzymanych kompetencji agentowych; GLM-4.7 pozostaje dojrzałym, szybszym i bardziej oszczędnym wyborem dla wielu dzisiejszych potrzeb produkcyjnych.
Deweloperzy mogą uzyskać dostęp do GLM-5 i GLM-4.7 poprzez CometAPI już teraz. Aby zacząć, eksploruj możliwości modelu w Playground i zapoznaj się z przewodnikiem API po szczegółowe instrukcje. Przed dostępem upewnij się, że zalogowałeś się do CometAPI i uzyskałeś klucz API. CometAPI oferuje cenę znacznie niższą niż oficjalna, aby ułatwić integrację.
Gotowy do startu? → Zarejestruj się w GLM-5 już dziś!
Jeśli chcesz poznać więcej wskazówek, przewodników i wiadomości o AI, śledź nas na VK, X i Discord!
