Pełna analiza Kling Video 2.6: Jak korzystać i monitować

Kling Video 2.6 to najnowsza główna wersja firmy Kling AI (Kuaishou) i oznacza ona istotną zmianę: po raz pierwszy model generuje natywnie zsynchronizowane audio i wideo, usuwając stary, dwuetapowy proces „wideo, potem dźwięk”, który dominował w tworzeniu filmów z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Rezultatem jest szybsza iteracja, lepsza synchronizacja ruchu ust i projektowanie dźwięku z uwzględnieniem sceny, a także wyższa wierność semantyki zarówno w ruchu, jak i w przekazie mówionym/audio. Ten przewodnik wyjaśnia, czym jest Kling Video 2.6, przedstawia najważniejsze kwestie techniczne i kreatywne, zmiany w procesie tworzenia (tekst → audiowizualny i obraz → audiowizualny), udziela wskazówek krok po kroku oraz udostępnia gotowe do użycia przykłady podpowiedzi, które można kopiować i adaptować.

Czym jest Kling Video 2.6?

Kling Video 2.6 to najnowsza aktualizacja rodziny modeli wideo AI Kling (wydana przez Kling AI / grupę AI Kuaishou), która wprowadza generowanie dźwięku natywnego i ściślejszą synchronizację audiowizualną z istniejącymi atutami modelu w zakresie generacji obrazu. Podczas gdy wcześniejsze wersje Klinga generowały nieme lub oddzielnie dubbingowane wideo, wersja 2.6 generuje zsynchronizowaną mowę, efekty dźwiękowe i dźwięki otoczenia wraz z obrazem w jednym przejściu generacji.

Najważniejsze fakty dotyczące produktu (z dokumentacji publicznej i stron partnerów):

Natywny dźwięk i obraz w jednym pokoleniu: dialogi, narracja, dźwięki otoczenia i efekty specjalne są generowane w synchronizacji z ruchem wizualnym i kształtem ust.
Obsługa dwujęzycznego głosu (chiński i angielski) oraz możliwość śpiewania lub śpiewania stylizowanych treści wokalnych.
Wyniki docelowe: krótkie klipy filmowe (w notatkach platformy podano, że w typowych ofertach publicznych każdy klip będzie miał długość do ~10 sekund przy wysokiej rozdzielczości).
Dostępne poprzez API i zintegrowane z CometAPI.

Ta wersja reprezentuje przejście od podejścia „najpierw obraz, potem dźwięk” do prawdziwie multimodalnego etapu generowania, w którym dźwięk i obraz są optymalizowane pod kątem spójności. Przyspiesza to zarówno proces twórczy, jak i zmniejsza ilość ręcznej postprodukcji dźwięku potrzebnej do realizacji krótkich form.

3 najważniejsze cechy modelu Kling Video 2.6

Współpraca audiowizualna: natywny, zsynchronizowany dźwięk i obraz

Główną cechą Kling 2.6 jest generowanie dźwięku natywnego który jest świadomy i zsynchronizowany z generowanymi efektami wizualnymi – linie dialogowe są zsynchronizowane z ruchem i wydarzeniami na scenie, a tekstury otoczenia (szmer tłumu, deszcz, ruch uliczny) są umieszczone w celu wzmocnienia głębi i realizmu. Nie jest to „dźwięk zszyty później”; model przetwarza dźwięk w ramach procesu generowania, dzięki czemu ruch i dźwięk pojawiają się w tym samym czasie. Relacje z premier głównych podkreślają to jako kluczową zmianę w przepływie pracy.

Dlaczego to ma znaczenie: synchronizacja redukuje nakład pracy na etapie postprodukcji, zapobiega rozbieżnościom w ruchach ust i głosie oraz umożliwia szybką iterację scenorysów, filmów objaśniających, krótkich metraży i postów w mediach społecznościowych, w przypadku których czas realizacji ma kluczowe znaczenie.

Wyższa jakość dźwięku: wielowarstwowy dźwięk uwzględniający kontekst

Kling 2.6 wykracza poza narrację jednokanałową, tworząc warstwowe ścieżki audio: główną mowę (z realistyczną prozodią), obsługę efektów specjalnych, przestrzenną atmosferę oraz opcjonalne podkłady muzyczne lub wskazówki. Model ten obsługuje generowanie dźwięku dwujęzycznego (języki angielski i chiński są wyraźnie obsługiwane we wczesnych wersjach) i charakteryzuje się lepszą jakością głosu – wyraźniejszymi fonemy, mniejszą liczbą artefaktów i bardziej naturalną prozodią – w porównaniu z poprzednimi wersjami Klinga i wieloma współczesnymi. Strony produktów i integracje z partnerami podkreślają poprawę jakości i możliwości obsługi dwóch języków.

Efekt praktyczny: Twórcy mogą zamawiać postacie o różnym głosie (ze względu na płeć, wiek, akcent) i oczekiwać spójnego ruchu ust oraz odpowiedniego do nastroju miksowania otoczenia bez konieczności ręcznych zmian w DAW/DAE.

Lepsze zrozumienie semantyczne: spójność w czasie i modalnościach

Kling 2.6 ulepszył rozumowanie strukturalne i semantyczne – co oznacza, że model lepiej śledzi elementy, relacje przestrzenne i zdarzenia czasowe w generowanym klipie. Efektem jest bardziej spójne zachowanie postaci, mniej błędów ciągłości (ubrania/rekwizyty/ruch) oraz lepsze rozmieszczenie dźwięków przyczynowo-skutkowych (np. dopasowanie kroków do prędkości chodzenia i nawierzchni). Wczesne analizy techniczne i podsumowania modeli opracowane przez firmy zewnętrzne opisują ulepszone „rozumowanie strukturalne” i silniejszą spójność czasową.

Efekt kreatywny: dłuższe sceny zachowujące spójność narracyjną (postać X nadal nosi niebieską kurtkę), płynniejsze akcje i dźwięk, który odzwierciedla związek przyczynowo-skutkowy sceny, a nie jest dodatkiem.

W jaki sposób udoskonalono proces tworzenia?

Co zmieniło się w zakresie przepływu pracy?

Przedtem: Typowy proces wyglądał następująco: (1) tekst → ciche wideo, (2) osobne syntezatory mowy / lektor lub głos syntetyczny, (3) efekty specjalne i miksowanie w DAW, (4) ostateczna kompozycja. Zajmowało to dużo czasu i wymagało przełączania narzędzi i domen.

Teraz z Klingiem 2.6: pojedynczy sygnał wejściowy (tekst lub obraz + tekst) może wygenerować spakowany plik wideo (z osadzonymi ścieżkami audio) gotowy do lekkiej obróbki lub bezpośredniej publikacji. Eliminuje to konieczność przełączania kontekstu i pozwala twórcom szybciej dopracowywać fabułę, tempo i ton.

Jak tworzyć w Kling 2.6? (Tekst na audiowizualnie)

Tekst krok po kroku → generowanie audiowizualne

Określ zakres i długość. Zacznij od docelowego czasu trwania lub liczby ujęć. Modele Kling 2.6 akceptują ograniczenia czasowe – interfejsy użytkownika w wersjach Pro i Partner często pytają o „pożądaną długość” lub „proporcje obrazu”.
Napisz polecenie na poziomie sceny. Uwzględnij scenerię, kadrowanie kamery, kluczowe akcje, linie dialogowe (jeśli występują), pożądane cechy głosu oraz nastrój dźwięku lub efekty specjalne. Przykład: „WNĘTRZE. KAWIARNIA — POŁUDNIE. Średnio dwuujęciowy. Młoda kobieta (po trzydziestce, cicho mówiąca) opowiada zabawną anegdotę o spóźnieniu na pociąg. Naturalny klimat: ciche rozmowy, ekspres do kawy, deszcz uderzający o szybę. Głos: ciepły, żeński, brytyjski RP, lekki śmiech na końcu”.
Wybierz ustawienia audio. Wybierz styl głosu, język i czy chcesz włączyć podkład muzyczny. Interfejsy użytkownika Kling 2.6 umożliwiają włączanie/wyłączanie dźwięku natywnego; włączenie tej opcji wymaga więcej mocy obliczeniowej, ale generuje zmiksowane ścieżki dźwiękowe.
(Opcjonalnie) Dodaj tempo i rytm. Jeśli potrzebujesz dokładnych czasów, określ znaczniki czasu lub znaczniki „uderzeń” w monicie: „Uderzenia 0–5s: wejście; 5–10s: barista nalewa espresso (SFX); 12s: rozpoczyna się dialog”. Kling 2.6 lepiej respektuje kotwice czasowe niż wcześniejsze wersje dzięki swojemu strukturalnemu rozumowaniu.
Prześlij i powtórz. Model zwraca wideo z osadzonym dźwiękiem. Przejrzyj i dostosuj monit, aby zmienić nastrój, tempo lub głos. Ponieważ dźwięk jest generowany jako część modelu, zmiana dialogów lub tempa automatycznie wpłynie na animację i synchronizację ruchu ust.

Wskazówki dotyczące wyników produkcyjnych

Zastosowanie klarowność na poziomie sceny i unikaj niejasnych przymiotników — zamień „przyjemny” na „ciepłe światło lampy, miodowy odcień koloru”.
Zapewniać wyraźne sygnały SFX (np. „Skutki dźwiękowe: grzmot w 1:22; odgłos ciężkich kroków na mokrym chodniku”).
Jeśli potrzebujesz zasobu wielojęzycznego, określ język dla każdej linii dialogowej. Kling 2.6 obsługuje generowanie zasobów dwujęzycznych we wczesnych wersjach.

Jak tworzyć w Kling 2.6? (Obraz-na-audio-wizuał)

Obraz krok po kroku → generowanie audiowizualne

Prześlij pojedynczy obraz (lub układ odniesienia), który określa kompozycję, obiekt lub paletę kolorów. Kling 2.6 potrafi ekstrapolować ruch, ruchy kamery i paralaksę ze statycznego obrazu. Dokumentacja partnera zawiera informacje o cenach dla obrazu→wideo z włączonym dźwiękiem – dźwięk zwiększa koszty.
Podaj streszczenie tekstowe opisujący rozwijającą się akcję, głos/dialog (jeśli występuje), czas i nastrój: np. „Na podstawie tego portretu latarni morskiej o zachodzie słońca stwórz 12-sekundowe ujęcie z ujęcia z wózka: wiatr szumi, mewy krzyczą, narrator (głęboki męski głos) intonuje: „To wybrzeże pamięta…””
Wybierz styl haczyków (kinowy, anime, dokumentalny, fotorealistyczny) i sterowanie kamerą, jeśli jest dostępne — wiele interfejsów użytkownika udostępnia ustawienia migawki, obiektywu lub typu ujęcia, aby pomóc w sterowaniu syntezą ruchu.
Włącz dźwięk natywny i określ głos i efekty specjalne. Kling zsyntetyzuje otoczenie spójne z otoczeniem obrazu (wiatr, fale rozbijające się o brzeg), a głos zsynchronizuje się z ustami postaci, jeśli są one obecne.

Względy praktyczne

Obrazy referencyjne z wyraźnymi wskazówkami przestrzennymi (horyzont, pierwszy plan/środek planu/tło) zapewniają lepszą paralaksę i ruch.
W przypadku osób widocznych na zdjęciach należy przygotować towarzyszące im kwestie dialogowe lub pozwolić modelowi na stworzenie narracji; obie kwestie zostaną zsynchronizowane z ruchem ust.
Należy spodziewać się dodatkowego czasu obliczeniowego (i kosztów) w przypadku generowania dźwięku; wiele interfejsów użytkownika partnerów oferuje ceny z „dźwiękiem wyłączonym” i „dźwiękiem włączonym”.

Jak uruchomić Kling Video 2.6?

Filozofia podpowiadająca: normatywna, multimodalna i warstwowa

Ponieważ Kling 2.6 rozumuje w różnych modalnościach, podpowiedzi powinny być wielowymiarowy—muszą jednocześnie kierować kompozycją wizualną, ruchem kinetycznym i treścią audio. Potraktuj te wskazówki jak krótkie wytyczne reżysera: oprawa wizualna, wskazówki kamery, choreografia, dialogi, udźwiękowienie i emocjonalne akcenty.

Podziel polecenia na przejrzyste bloki:

Nagłówek (scena i czas trwania) — krótki wiersz określający gdzie, kiedy i przybliżony czas wykonania.
Blokada wizualna — kamera, aktorzy, oświetlenie, korekcja kolorów, odniesienia stylistyczne.
Blok akcji — co się dzieje ujęcie po ujęciu (uderzenia).
Blok audio — linie dialogowe, specyfikacje głosowe, otoczenie, efekty specjalne, nastrój muzyczny.
Blok dostarczalny — proporcje obrazu, kodek, liczbę klatek na sekundę oraz to, czy chcesz osobne ścieżki audio czy ścieżkę miksowaną.

Szablon struktury komunikatu (sprawdzony wzór)

 A narrow neon alley at night, rain-slick cobblestones, shallow depth of field.
 3s, slow push-in from medium to close-up, handheld, slight jitter, 24mm lens.
 Marco (male, 40s, tired), look: worn leather jacket, wet hair.
 Marco: "I thought we'd be gone by now." (tone: resigned, breathy)
 language: English, voice: male, 40s, calm; ambience: rain + distant car horns; SFX: puddle splash at 1.4s; music: low minor piano bed starting 0s.
 cinematic, filmic grain, teal-orange grading, 1080p, 8 seconds.

Umieść główne dyrektywy na górze: scena + kamera + postacie + dialog + dźwięk + styl. W przypadku Kling 2.6 powinieneś zawsze dodaj blok jeśli chcesz natywnego dźwięku.

Szybkie wzorce inżynieryjne, które dobrze działają

1) „Lista ujęć reżysera”

Stosuj ponumerowane uderzenia z krótkimi punktami odniesienia:

1) 0:00–0:04 — Wide: rainy street, neon signs. Pedestrian hurries across. SFX: wet footsteps, distant honk.
2) 0:05–0:09 — Close on face: young man, breath visible. Voiceover (male, 30s, soft): "I thought I lost it..."

Taka struktura zapewnia modelowi wyraźne znaczniki czasowe, dzięki którym Kling 2.6 może dopasować dźwięk do ruchu.

2) „Podpowiedzi dwukanałowe (wizualne /// dźwiękowe)”

Oddziel instrukcje wizualne i dźwiękowe wyraźnym rozgranicznikiem:

VISUAL: Sunset over a desert road. Slow dolly in to a vintage pickup. Warm golden hour grading, cinematic anamorphic lens.  
AUDIO: SFX: wind on sand, distant engine. MUSIC: minimal piano, sparse beats. VOICE: female narrator, mellow, US West Coast accent: "Sometimes the road remembers you."

Informuje model, aby traktował dźwięk jako osobną warstwę, ale nadal powiązał go z elementami wizualnymi.

3) „Odniesienie + synteza”

Jeśli posiadasz odniesienie do stylu (nazwa filmu, artysta), uwzględnij je:

Style: 'Blade Runner 2049' color grading + 'Wes Anderson' symmetry. Narration: baritone, deadpan. Mood: melancholic wonder.

Punkty odniesienia są przydatne, ale należy unikać nakładania zbyt wielu ograniczeń; należy łączyć odniesienia z konkretnymi deskryptorami.

Czy widzisz konkretne przykłady podpowiedzi — jak wyglądają dobre podpowiedzi?

Poniżej znajdują się przetestowane szablony i przykłady (tylko tekstowe oraz obrazkowe z podpowiedzią), które możesz skopiować i dostosować. Każdy przykład jest dostosowany do stworzenia 8–10-sekundowego klipu filmowego z zsynchronizowanym dźwiękiem.

Tekst na audiowizualny: dialog jednowierszowy (przykład)

Szablon monitu (kompaktowy):
Scene: , , . Action: . Appearance: . Sound: . Ambience: , SFX: . Style: . Duration: .

Konkretny przykład:
Scene: Narrow neon alley in Tokyo at night, wet pavement, low-angle medium shot. Action: Woman in a red coat walks toward camera, pauses under a flickering sign. Appearance: mid-30s, short black hair, red coat, reflective puddles. Sound: Mandarin female voice, calm, intimate — line: "I remember this place." Ambience: steady rain, distant traffic. SFX: humming neon, a slow door click at 7s. Style: cinematic, shallow depth of field, subtle film grain. Duration: 10s.

Dlaczego to działa: wyraźne kadrowanie sceny, jedna precyzyjna akcja, wygląd zakotwiczony w postaci, aby zapewnić wierność wizualną, a blok dźwiękowy zawierał język, kwestię i nastrój, dzięki czemu Kling mógł generować zsynchronizowane ruchy ust i dźwięk w tle.

Tekst na audiowizualny: dialog wieloznakowy (przykład)

zapyta:
Scene: Rooftop at sunset, wide shot. Action: Two friends sit on a ledge; man laughs then turns to the woman. Appearance: man mid-20s, casual jacket; woman late-20s, scarf. Sound: English male (cheerful) & English female (soft). Dialogue: "You always do this." "I can't help it." Ambience: faint city traffic, distant seagulls. SFX: small gust of wind when woman speaks. Style: warm color grade, 16:9. Duration: 9s.

Uwagi: Włącz dialogi w nawiasach, aby Kling wiedział, kiedy zmienić głos i dostosować ruch ust. Używaj krótkich pauz dla naturalnego rytmu wymiany zdań.

Obraz-audiowizualny: obraz referencyjny + monit (przykład)

wejścia:

Obraz referencyjny: hero_headshot_front.jpg (oficjalny portret postaci)
Tekst monitu: Scene: Interior train carriage at night, close-up 3/4 shot, camera slowly pushes in. Action: Character opens a small letter, whispers a line. Appearance: use reference image for facial identity; wear navy coat. Sound: male English voice, aged 40s, weary — line: "It's finally over." Ambience: muffled train noise, intermittent station announcements. SFX: paper rustle at 1.2s. Style: cinematic, high dynamic range. Duration: 8s.

Dlaczego to działa: Obraz referencyjny zachowuje tożsamość, a komunikat definiuje ruch i precyzyjne wskazówki dźwiękowe, dzięki czemu Kling generuje ruch ust odpowiadający podanej kwestii i dokładny odgłos pociągu w tle.

Czym są zaawansowane techniki monitowania i wskazówki dotyczące debugowania?

Jak szybko iterować?

Zacznij od małego: stosuj krótkie podpowiedzi i pojedyncze działania podczas wstępnych testów w celu sprawdzenia głosu i ruchu ust.
Stopniowo zwiększaj złożoność: po pierwszym udanym przebiegu dodaj dźwięki drugoplanowe, więcej postaci lub ruchy kamery.
Używaj obrazów referencyjnych oszczędnie: jeden dobrze skadrowany obraz referencyjny często pozwala na lepsze zachowanie tożsamości niż wiele niespójnych odniesień.
Krytyczny moment przypięcia: Jeśli wers musi zaczynać się lub kończyć w określonym momencie, należy uwzględnić uderzenia (np. „” lub „efekty dźwiękowe 6.2 s”). Kling poważnie traktuje wskazówki czasowe w zsynchronizowanym potoku 2.6.

A co jeśli dźwięk lub synchronizacja ruchu warg wydaje się nieprawidłowa?

Wyjaśnij scenariusz i tempo w monicie — zbyt poetyckie lub długie wersy mogą powodować niejednoznaczność czasową. Skróć wersy lub podziel je na segmenty w nawiasach.
Dodaj wyraźne wskazówki dotyczące ust (np. „krótka, urywana fraza”, „powolna wymowa”) w celu zmiany artykulacji.
Użyj próbki głosu referencyjnego tam, gdzie istnieje wsparcie platformy (niektóre API/dostawcy umożliwiają określenie modelu głosu lub źródła dźwięku w celu lepszego dopasowania). Jeśli nie jest to możliwe, określ szczegółowe atrybuty głosu.

Końcowe przemyślenia:

Kling Video 2.6 to znaczący krok w kierunku w pełni multimodalnych, generatywnych przepływów pracy. Dla twórców produkujących krótkie, oparte na fabule klipy, oszczędność czasu na postprodukcji audio i lepsza synchronizacja między ruchem ust a głosem są natychmiast cenne. Dla studiów i produkcji, które wymagają precyzyjnej kontroli i wydajności na poziomie branżowym, Kling 2.6 najlepiej sprawdza się jako wydajny generator prototypów i treści o niskim poziomie trudności, a finalne szlifowanie jest nadal możliwe w standardowych procesach postprodukcji, gdy zajdzie taka potrzeba.

Wersja Kling Video 2.6 jest już dostępna.

Deweloperzy mogą uzyskać dostęp Wersja 3.1, Sora 2 oraz Kling 2.5 Turbo itp. poprzez CometAPI, najnowsza wersja modelu jest zawsze aktualizowany na oficjalnej stronie internetowej. Na początek zapoznaj się z możliwościami modelu w Plac zabaw i zapoznaj się z Przewodnik po API aby uzyskać szczegółowe instrukcje. Przed uzyskaniem dostępu upewnij się, że zalogowałeś się do CometAPI i uzyskałeś klucz API. Interfejs API Comet zaoferuj cenę znacznie niższą niż oficjalna, aby ułatwić Ci integrację.

Gotowy do drogi?→ Bezpłatna wersja próbna Kling 2.6 !

Jeśli chcesz poznać więcej wskazówek, poradników i nowości na temat sztucznej inteligencji, obserwuj nas na VK, X oraz Discord!