Google Antigravity kontra Cursor 2.0: które środowisko IDE powinieneś wybrać w 2025 roku?

Pod koniec 2025 roku krajobraz rozwoju wspomaganego przez sztuczną inteligencję wykonał kolejny duży krok: Google uruchomiło Antygrawitacja, platforma programistyczna „na pierwszym miejscu agenta” zbudowana wokół Gemini 3 Pro i Cursor, Kursor 2.0 z modelem Composer i nowym interfejsem wieloagentowym. Oba obiecują zmienić sposób, w jaki zespoły programistyczne tworzą oprogramowanie z wykorzystaniem sztucznej inteligencji — ale podejmują różne decyzje projektowe, kompromisy i koncentrują się na nieco innych przepływach pracy.

Czym jest Google Antigravity i jakie są jego główne funkcje?

Pozycje Google Antygrawitacja jako pełny rozwój Platforma a nie tylko asystent: IDE + powierzchnia „Menedżer”, gdzie autonomiczni agenci mogą być generowani, obserwowani i koordynowani w edytorach, terminalach i wbudowanych przeglądarkach. Celem projektu jest umożliwienie agentom planowania, wykonywania, weryfikowania i iterowania wieloetapowych zadań, a jednocześnie generowania przyjaznych dla użytkownika artefaktów, które udowadniają, co zrobili i dlaczego. Antigravity jest dostępne w publicznej wersji zapoznawczej na systemy Windows, macOS i Linux i oferuje wybór modelu (domyślnie Gemini 3 Pro oraz opcjonalne modele Sonnet/innych firm).

Najważniejsze cechy (w skrócie)

• Powierzchnia menedżera oparta na agencie — interfejs użytkownika do kontroli misji służący do tworzenia, organizowania i obserwowania wielu agentów w różnych obszarach roboczych (równoczesne, długotrwałe zadania).
• Widok edytora + panel boczny agenta — znane środowisko IDE ze ścisłą integracją agentów na potrzeby synchronicznych przepływów pracy.
• Artefakty (dowód pracy) — agenci generują ustrukturyzowane produkty końcowe (plany zadań, plany wdrożeń, zrzuty ekranu, przewodniki w przeglądarce), dzięki czemu ludzie mogą szybko weryfikować wyniki zamiast analizować długie surowe dzienniki.
• Automatyzacja przeglądarki i przechwytywanie DOM — agenci mogą kontrolować wbudowaną przeglądarkę, przechwytywać nagrania i wchodzić w interakcję z DOM strony w celu weryfikacji i kompleksowych testów.
• Wybór modelu i kwoty — Gemini 3 Pro to model flagowy, z opcjami dla innych modeli; Google udostępnia „hojne” limity przepustowości w publicznej wersji zapoznawczej.

Architektura i ergonomia programistyczna

Antigravity ma być platformą opartą na opiniach: agenci to obywatele pierwszej klasy, mogący w kontrolowany sposób uzyskać dostęp do edytora, terminala i przeglądarki. Platforma udostępnia funkcje kontroli autonomii — zasady wykonywania terminala (Wył. / Auto / Turbo) i przejrzyj zasady (Zawsze kontynuuj / Agent decyduje / Prośba o weryfikację) — dzięki temu zespoły mogą dostosować, ile uprawnień przyznają agentom przed zatwierdzeniem przez człowieka. Interfejs użytkownika kładzie nacisk na artefakty i komentarze zwrotne, odzwierciedlając przepływ przeglądu w stylu dokumentu, a nie surowe dzienniki narzędzi.

Czym jest Cursor 2.0 i jakie są jego główne funkcje?

Cursor początkowo był edytorem kodu zorientowanym na sztuczną inteligencję i zbudowanym wokół idei „kodowania wibracyjnego” — utrzymywania inżynierów w rytmie dzięki edytorowi, który rozumie całe bazy kodu. Kursor 2.0 (wydana pod koniec października 2025 r.) to ewolucja: nowy interfejs agenta + KomponowaćPierwszy natywny model kodowania Cursora zaprojektowany specjalnie do interakcji agentowych. Do jego najważniejszych zalet należą znacznie niższe opóźnienia, obsługa wielu agentów oraz zintegrowane testowanie w przeglądarce.

Podstawowe możliwości

• Model kompozytoraCursor opracował Composera jako pionierski model kodowania zoptymalizowany pod kątem niskich opóźnień i „krótkich, iteracyjnych tur” typowych dla kodowania interaktywnego. Cursor twierdzi, że Composer jest około 4 razy szybszy niż modele o podobnej wydajności w ich obciążeniach; jest trenowany z wykorzystaniem narzędzi, takich jak semantyczne wyszukiwanie kodu i prymitywy edycji (ich opublikowane materiały kładą nacisk na trening w stylu RL w zadaniach inżynierskich).
• Interfejs wieloagentowy:Cursor 2.0 wprowadza pasek boczny i funkcję planowania, która umożliwia równoległe uruchamianie do ośmiu agentów na odizolowanych drzewach roboczych lub komputerach zdalnych, aby uniknąć konfliktów podczas scalania. Interfejs użytkownika opiera się na lekkim paralelizmie, dzięki czemu agenci mogą pracować nad oddzielnymi zadaniami jednocześnie.
• Narzędzie przeglądarki natywnej:Cursor dodał wbudowaną przeglądarkę, która umożliwia agentom inspekcję DOM, uruchamianie kompleksowych testów front-end i iterowanie, dopóki wygenerowane dane wyjściowe nie spełnią interaktywnych kontroli — w duchu podobne do integracji z przeglądarką Antigravity, ale zaimplementowane w środowisku pulpitu/VS Code Cursor.

Jak wypadają obie platformy pod względem koordynacji agentów i skali?

Która platforma lepiej radzi sobie z przepływami pracy obejmującymi wielu agentów?

• Antygrawitacja: Zaprojektowany od podstaw z myślą o agencie. Zapewnia kontrolę nad misją potencjalnie wielu agentów, możliwość przyznawania agentom dostępu do narzędzi (edytor, terminal, przeglądarka) oraz generowanie artefaktów w celu śledzenia. Dzięki temu doskonale sprawdza się w przypadku dużych, wielofunkcyjnych systemów koordynacji agentów i złożonych procesów automatyzacji.
• Kursor 2.0: Obsługuje również przepływy pracy z wieloma agentami, ale z większym naciskiem na bezpieczeństwo dzięki izolowanym drzewom roboczym i ścisłej integracji z Gitem. Paralelizm Cursora (np. uruchamianie wielu agentów na izolowanych kopiach kodu) został zaprojektowany tak, aby uniknąć konfliktów plików i zapewnić bezpieczeństwo oraz szybkość eksperymentów z wieloma agentami.

Werdykt: Jeśli Twoim głównym wymaganiem jest orkiestracja agentów na poziomie misji w wielu narzędziach z bogatym śledzeniem artefaktów, Antigravity skłania się ku tej wizji. Jeśli natomiast zależy Ci na szybkim, iteracyjnym eksperymentowaniu z wieloma agentami, ograniczonym do przepływów pracy programistów i bezpieczeństwa Gita, podejście Cursora jest bardziej konserwatywne i praktyczne.

Antigravity kontra Cursor 2.0 — porównanie funkcji

---

Jak wypadają one w porównaniu pod względem wyboru modelu i obliczeń?

Jakich modeli używają i czy można podłączyć własny?

• Antygrawitacja jest ściśle powiązany z Gemini 3 Pro (flagowym modelem Google), oferując najwyższej klasy wsparcie, ale także możliwość wykorzystania innych modeli. Daje to Google przewagę, gdy zależy Ci na głębokiej optymalizacji Gemini (opóźnienia, dostęp do narzędzi, specjalistyczne możliwości).
• Kursor 2.0 dostarcza własny model Composera – zoptymalizowany pod kątem kodowania i zadań agentowych – i kładzie nacisk na szybkie wnioskowanie i praktyczną przepustowość dla zadań programistycznych. Cursor pozostaje również niezależny od modelu w wielu integracjach, umożliwiając zespołom wybór modelu najlepiej odpowiadającego wymaganiom w zakresie kosztów i dokładności.

Werdykt: Można się spodziewać, że Antigravity zabłyśnie, gdy funkcje specyficzne dla Gemini (synergia narzędzi, interfejsy natywne dla LLM) będą miały znaczenie. Composer Cursora stawia na ekonomiczną prędkość i mniejsze opóźnienia, dostosowane do zadań kodowania.

---

Jak wypadają w porównaniu pod względem doświadczenia programistów i integracji?

Jakie są odczucia wewnątrz edytora i integracji zewnętrznych?

• Antygrawitacja: Edytor przypomina znane środowisko IDE, ale z paskami bocznymi agentów i funkcją tworzenia artefaktów. Jego celem jest głęboka integracja edytora, terminala i przeglądarki, umożliwiając agentom działanie w całym stosie programistycznym. Może to znacznie ograniczyć konieczność przełączania kontekstu, gdy agenci są zaufani w zakresie uruchamiania testów, łatania plików i demonstrowania zachowań za pośrednictwem zarejestrowanych sesji przeglądarki.
• Kursor 2.0: Wygląda jak środowisko IDE oparte na sztucznej inteligencji, stworzone specjalnie dla zespołów, które chcą przede wszystkim korzystać ze standardowych narzędzi programistycznych i przepływów Git. Edytor wieloagentowy wykorzystuje odizolowane drzewa robocze i integruje weryfikację kodu przez sztuczną inteligencję, ułatwiając włączanie wyników agentów za pomocą standardowych przepływów PR. Cursor kładzie nacisk na bezpieczną współpracę między ludźmi a agentami.

Które rozwiązanie lepiej integruje się z istniejącymi narzędziami CI/CD i narzędziami korporacyjnymi?

Obie platformy zaprojektowano z myślą o integracji:

• Cursor kładzie nacisk na integrację z dostawcami Git i funkcje przeglądu kodu na poziomie edytora, które bezpośrednio wpisują się w procesy programistyczne.
• System artefaktów i szerszy dostęp do narzędzi Antigravity sprawiają, że jest to koncepcyjnie potężne narzędzie do automatyzacji przepływów kompleksowych (np. zautomatyzowane testowanie E2E, interakcje w przeglądarkach), ale wymaga to również starannego zarządzania na poziomie całego przedsiębiorstwa.

Werdykt: Dla zespołów, którym zależy na bezproblemowej integracji z istniejącymi procesami Git/CI, Cursor 2.0 jest bardziej gotowy do użycia. Antigravity oferuje większy potencjał transformacyjnej automatyzacji, ale z większym narzutem na zarządzanie i integrację.

Praktyczne przykłady: wykorzystanie antygrawitacji i kursora (kod ilustracyjny)

Poniżej znajdują się ilustracyjny Przykłady pokazujące, jak zespoły mogą wchodzić w interakcje z każdą platformą. Te przykłady to pseudo kod / fragmenty kodu koncepcyjnego mające na celu zademonstrowanie typowych przepływów pracy; zapoznaj się z oficjalną dokumentacją podczas wdrażania automatyzacji produkcji. (Linki do dokumentów i ćwiczeń z kodowania znajdują się w źródłach).

Przykład 1 — Definicja misji antygrawitacyjnej (ilustracyjny JSON)

Ten przykład pokazuje, w jaki sposób deweloper może zdefiniować misję, która nakazuje agentowi Antigravity dodanie nowego punktu końcowego API, uruchomienie testów i wygenerowanie artefaktów.

{
  "mission_name": "add_user_endpoint_v1",
  "description": "Create POST /api/users endpoint, unit tests, and run CI.",
  "agents": [
    {
      "name": "PlanAgent",
      "role": "create a step-by-step plan",
      "prompt": "Create tasks to add a users API: router, handler, tests, docs."
    },
    {
      "name": "CoderAgent",
      "role": "implement code",
      "permissions": ,
      "model": "gemini-3-pro"
    },
    {
      "name": "VerifierAgent",
      "role": "run tests and verify results",
      "permissions": 
    }
  ],
  "artifact_policy": {
    "capture_screenshots": true,
    "record_terminal": true,
    "log_level": "verbose"
  }
}

Uwagi: Generowanie artefaktów w Antigravity to wyraźna funkcja zaprojektowana w celu umożliwienia inspekcji i dokumentowania działań agentów.

Przykład 2 — Agenci równolegli Cursor Composer (ilustratywny Python)

Cursor 2.0 kładzie nacisk na izolowane drzewa robocze, aby agenci równoległi nie powodowali konfliktów. Poniższy pseudokod demonstruje uruchomienie dwóch agentów w celu równoległej implementacji funkcji i testu, a następnie scalenie wyników za pomocą Gita.

# Pseudocode - illustrative only

from cursor_sdk import CursorClient

client = CursorClient(api_key="CURSOR_API_KEY", model="composer-v1")

# create isolated worktrees for each agent

agent_a = client.spawn_agent(name="feature_impl", worktree="worktree-feature")
agent_b = client.spawn_agent(name="tests_impl", worktree="worktree-tests")

# send tasks

agent_a.run("Add POST /api/users handler and update router. Create basic validation.")
agent_b.run("Create unit and integration tests for POST /api/users.")

# wait for agents to finish and fetch patches

patch_a = agent_a.get_patch()
patch_b = agent_b.get_patch()

# apply patches to local branches, run tests locally, open PRs

apply_patch_to_branch("feature/users", patch_a)
apply_patch_to_branch("feature/users-tests", patch_b)

# run CI locally

run_command("pytest -q")

# create PRs for human review

create_pr("feature/users", base="main", title="feat: add users endpoint")
create_pr("feature/users-tests", base="main", title="test: add users tests")

Uwagi: Podstawą konstrukcji Cursora są odizolowane drzewa robocze i integracja z Gitem — dzięki temu zmniejszają się konflikty związane ze scalaniem, a zmiany można kontrolować w standardowych procesach PR.

Podsumowanie

Antigravity i Cursor 2.0 to dwie sensowne odpowiedzi na ten sam problem: jak zintegrować potężnych agentów LLM z codziennym rozwojem oprogramowania? Antigravity stawia na szerszą wizję kontroli misji, traktując agentów jak autonomicznych członków zespołu w edytorach, terminalach i przeglądarkach. Cursor 2.0 stawia na przemyślane, zorientowane na deweloperów podejście, które koncentruje się na Gicie i przeglądzie kodu, umożliwiając jednocześnie szybkie eksperymentowanie z wieloma agentami.

Oba rozwiązania to znaczące postępy. Zespoły będą musiały podjąć decyzję, czy chcą automatyzacji transformacyjnej (i możliwości przejęcia narzutu na zarządzanie), czy stopniowego, ściśle zintegrowanego wzrostu produktywności. Tak czy inaczej, era… rozwój agentowy już jest — i nagrodzi zespoły, które priorytetowo traktują kwestie bezpieczeństwa, możliwości obserwacji i weryfikacji z udziałem człowieka.

Programiści mogą uzyskać dostęp do najnowszego interfejsu API LLM, takiego jak  Claude Opus 4.5 oraz Bliźnięta 3 Pro  itp. poprzez CometAPI, najnowsza wersja modelu jest zawsze aktualizowany na oficjalnej stronie internetowej. Na początek zapoznaj się z możliwościami modelu w Plac zabaw i zapoznaj się z Przewodnik po API aby uzyskać szczegółowe instrukcje. Przed uzyskaniem dostępu upewnij się, że zalogowałeś się do CometAPI i uzyskałeś klucz API. Interfejs API Comet zaoferuj cenę znacznie niższą niż oficjalna, aby ułatwić Ci integrację.

Gotowy do drogi?→ Zarejestruj się w CometAPI już dziś !

Jeśli chcesz poznać więcej wskazówek, poradników i nowości na temat sztucznej inteligencji, obserwuj nas na VK, X oraz Discord!